De quervain tendinitis komt vaker voor bij:

• Leeftijd: meestal bij volwassenen van middelbare leeftijd.
• Geslacht: vooral bij vrouwen (twee tot drie keer vaker dan bij mannen).
• Overbelasting: herhaalde bewegingen of chronische belasting van de pols en duim (zoals veelvuldig tillen van een baby, tuinieren, breien of intensief smartphonegebruik) verhogen de kans op de quervain tendinitis.
• Zwangerschap: jonge moeders ontwikkelen vaker de quervain tendinitis, vermoedelijk door een combinatie van hormonale veranderingen en het frequent oppakken van de baby (deze vorm wordt ook wel “moederspols” genoemd).
• Andere aandoeningen: mensen met reuma of suikerziekte (diabetes) hebben een iets grotere kans op de quervain tendinitis.

De belangrijkste symptomen bij de quervain tendinitis zijn:

• Pijn aan de duimzijde van de pols: scherpe of zeurende pijn net onder de duimbasis, die kan uitstralen naar de duim of onderarm. Deze pijn verergert bij grijpen, knijpen of draaibewegingen met de pols (zoals een fles opendraaien of een hand geven).
• Zwelling: aan de kant van de duim kan een lokale zwelling of verdikking voelbaar zijn ter hoogte van de betrokken pezen.
• Krachtverlies: door de pijn en ontsteking is er vermindering van grijpkracht. Voorwerpen vasthouden of optillen voelt minder stevig.
• Bewegingsbeperking: bewegingen waarbij de duim of pols betrokken zijn, verlopen stroef. Vooral bewegingen zoals de duim naar de handpalm toebrengen of de pols naar de pinkzijde buigen, lokken pijn uit.
• Positieve Finkelstein-test: dit is een test die de arts uitvoert, maar u kunt het zelf ook merken. Wanneer men de duim in de handpalm legt en de pols naar de pinkzijde buigt, ontstaat er felle pijn – kenmerkend voor de quervain tenosynovitis.

De diagnose de quervain tendinitis wordt meestal klinisch gesteld:

1. Anamnese: de arts vraagt naar de aard van de pijn (scherp of zeurend), het tijdstip van optreden en eventuele uitlokkende activiteiten. Ook wordt nagegaan of u recent de pols overbelast heeft of vaak een baby optilt (typisch bij de Quervain of moederpols).
2. Klinisch onderzoek: de pols wordt onderzocht. De arts drukt op de pijnlijke peesregio om de gevoeligheid te testen. Er wordt gekeken naar zwelling. De Finkelstein-test wordt uitgevoerd: u maakt een vuist met de duim binnenin en buigt de pols richting de pink. Bij de quervain tendinitis veroorzaakt dit typische pijn.
3. Aanvullend onderzoek: in de meeste gevallen is verder onderzoek niet nodig. Indien er twijfel is of om andere oorzaken uit te sluiten, kan een echografie van de pols gemaakt worden. Hierop ziet men bij de quervain tenosynovitis een verdikte peesschede rond de aangedane pezen. Een röntgenfoto is doorgaans normaal en wordt alleen gemaakt als er een vermoeden is op onderliggende botproblemen.

Bij de quervain tendinitis zijn zowel niet-chirurgische als chirurgische behandelingen mogelijk. Men begint meestal met de minst ingrijpende aanpak:

• Stap 1: Rust en immobilisatie
  • Ontlasten van pols en duim: vermijd bewegingen die de pijn uitlokken. Til geen zware zaken met de aangedane hand.
  • Spalk: draag een duim-polsbrace (spalk) die de duim en pols immobiliseert. Dit geeft de ontstoken pees en peesschede rust, wat de pijn bij de quervain tendinitis vermindert.
  • Ontstekingsremmers: neem een ontstekingsremmende pijnstiller (NSAID zoals ibuprofen of diclofenac) om zwelling en pijn te verlichten – dit kan als tablet of als gel op de pijnlijke plaats.
• Stap 2: Cortisone-injectie
  Een cortisone-injectie helpt rust nemen niet voldoende, dan kan de arts een injectie met corticosteroïd (cortisone gecombineerd met verdoving) in de peesschede geven. Zo’n inspuiting vermindert de ontsteking vaak aanzienlijk en vrij snel.
• Stap 3: Operatie
  ‍Bij aanhoudende ernstige klachten kan een kleine ingreep uitgevoerd worden. De chirurg maakt een sneetje van enkele centimeters ter hoogte van de pijnlijke pees en klieft het omhullende peeskanaal open. De pezen krijgen zo weer ruimte. Deze ingreep heet een “release” van de quervain tenosynovitis. Na de operatie wordt de pols kort in een verband of spalk gehouden. Vervolgens start u lichte oefeningen. Binnen enkele weken is de pols weer goed te gebruiken. Zwaar belasten de eerste 4-6 weken afgeraden.

‍

Bij de meeste patiënten geneest de quervain tendinitis goed met de juiste behandeling. Rust en een spalk geven vaak al duidelijke verbetering binnen enkele weken. Een injectie kan de klachten in veel gevallen volledig wegnemen. Als een operatie nodig is, is de kans op succes hoog: de pijn verdwijnt doorgaans en de beweging van duim en pols verbetert. Na de ingreep is de revalidatie relatief kort. De Quervain-tenosynovitis komt na een succesvolle behandeling zelden terug, al is herval niet volledig uitgesloten als de pols opnieuw zwaar overbelast wordt.

De quervain tendinitis is een pijnlijke maar goed behandelbare peesontsteking aan de duimkant van de pols. Tijdig rust nemen en de pols spalken kan verergering voorkomen. In veel gevallen zorgt een injectie voor snel herstel. Mocht dit niet baten, dan biedt een kleine operatie een definitieve oplossing, met een uitstekend resultaat bij het merendeel van de patiënten.